‘Taalswitch voelde als thuis komen’

Hoe is het om na ruim twintig jaar voor de klas te hebben gestaan zelf weer in de schoolbanken te zitten? Het viel Zehra, docent Turkse Taal uit Turkije, alleszins mee. ‘Mijn inburgeringstraject heb ik bij Taalswitch in Enschede gevolgd en dat voelde als thuis komen. De sfeer, de docenten, het gebouw… ik voelde me gelijk thuis en dat gaf me rust. Ik ben er dan ook trots op dat ik hier nu als klassenassistent werk.’

Zehra heeft een vol programma van 32 uur per week. Ze geeft bijles aan diverse groepjes cursisten, van grammatica of uitspraak tot examentraining. Daarnaast helpt ze docenten tijdens hun lessen en soms geeft ze in overleg een deel van een les. ‘Dat vind ik heel leuk maar het allerleukste van mijn werk is toch wel de afwisseling. Ik krijg positieve reacties van zowel cursisten als docenten.’

Andere rol
Het was in het begin wel even wennen. ‘Nederland heeft een heel ander schoolsysteem dan Turkije. Docenten zijn daar veel autoritairder terwijl ze hier meer de rol van coach hebben. Ze laten je zien hoe je kan leren en motiveren cursisten om hun eigen weg te vinden. Dat past veel beter bij mij.’ In haar vaderland heeft ze 21 jaar in het onderwijs gewerkt, waarvan twaalf jaar op de basisschool. Vervolgens heeft ze lesgegeven aan de middelbare school. ‘Ik vind het leuk om met jongeren en hun ouders te werken.’

Luisteren naar de stilte
Bij Taalswitch heeft Zehra inmiddels haar B2-examens afgerond. Is Nederlands een moeilijke taal om te leren? ‘De uitspraak van sommige Nederlandse woorden zoals ‘geschiedenis’ vind ik lastig. Bij B1 vond ik het vocabulaire moeilijk en bij B2 was luisteren pittig. Haar favoriete vaardigheid is schrijven. ‘Ik schrijf als hobby literaire essays – wel in het Turks. ’s Avonds na 23 uur steek ik een kaarsje aan en dan luister ik naar de stilte. Dan borrelt er van alles op; de rust brengt mij inspiratie.’

Volgende stap
In Enschede heeft Zehra haar draai helemaal gevonden. Ook haar zoon timmert aan de weg met zijn studie IT aan Hogeschool Saxion. Ondanks dat ze een moeilijke tijd achter de rug hebben, kijkt Zehra vol vertrouwen naar de toekomst. Ze oriënteert zich op haar volgende stap: wordt het een studie tot NT2-docent of misschien toch een studie richting Social Work? In beide gevallen een niet makkelijke combinatie van werken en leren. Zehra gaat deze nieuwe uitdaging echter niet uit de weg: ‘Mijn motto is om positief te blijven kijken en denken, ook al kom je uit een moeilijke situatie. Negativiteit helpt je niet vooruit. Richt je dus altijd op wat wel mogelijk is.’

Auteur: Bianca Minkman